“احساس ناامیدی می کنم.”
میفهمم چرا اینطوری احساس میکنی من همچنین میدونم که هر کجا که هستید میتونید امید ایجاد کنید. در اینجا سه مرحله وجود داره.
ابتدا باید انسانیت خود رو بپذیرید. این به معنی اینکه در لحظات سخت با خودتون مانند یک انسان رفتار کنید و از درد خود دور بشید. کاری رو که باید برای خود انجام بدید، برای مراقبت از رفاه خودتون و احترام گذاشتن به احساسات و تجربیات خود انجام بدید. در عین حال به معنای امتناع از رویگردانی از درد و رنج دیگران هم هست. هر کاری که میتونید برای اونا انجام بدید، به هر شکل یا شیوه ای که در دسترس شماست، شفقت و مهربانی رو به اشتراک بذارید. انسانیت یک عمل جمعی است.
دوم، شما باید رویای چیزیکه برای بشریت ممکن است داشته باشید. ما باید جرات کنیم دنیای بهتری رو تصور کنیم. هر چیزی که در اطراف ما وجود داره زمانی یک رویا بوده. چرا رویای شما برای بشریت هم نمیتونه به واقعیت تبدیل بشه؟ با چشم اندازی که به شما الهام می بخشد، همراه بشید.
و سوم، اونارو با هم جمع می کنید. شما از انسانیت خود استفاده می کنید تا رویای خودتون رو برای بشریت به کار ببرید. چه هدایایی دارید که میتونید به اونا کمک کنید؟ چطوری میتونید مفیدترین باشید؟ از کجا بیشتر احساس میکنید که برای مشارکت فراخوانده شدید؟
امید با اقدام، با انتخاب پافشاری در تلاش برای رسیدن به یک چشم انداز، حتی زمانی که ترسناک یا دشوار است، ایجاد میشه. وقتی این کار رو انجام میدید، نه تنها برای خود امید ایجاد میکنید، بلکه اونو برای افراد دیگه، برای اطرافیانتون که به یادآوری نیاز دارن که اینجا نیز وجود داره، ایجاد می کنید. امید، چنگ زدن به رویای شما برای دنیایی بهتر، اصرار سرسختانه برای ادامه کار برای آن و تعهد به انجامش در کنار دیگران است این به نفع همه اس.
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
نسخه صوتی 🎙️
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید