شاید در اون لحظاتی که به نظر میرسه یک گام رو به عقب هستش ، چیزیکه واقعا مهم – اما نامرئی – اتفاق میوفته.
شاید وظیفه ما این باشه که قضاوت در مورد پیشرفت خودمون رو کنار بذاریم و در عوض اجازه بدیم که به طور ارگانیکی آشکار بشه.
شاید وقتی کوچکنمایی میکنیم، بتونیم ببینیم که چجوری اون گامهای رو به عقب با پیشرفت قابلتوجهی که داشتیم تناسب دارن و بتونیم از این دیدگاه برای دست کشیدن از قضاوت سخت خودمون استفاده کنیم.
شاید قرار نیست ما در یک خط هموار و ناگسستنی از پیشرفت مولد رو به جلو حرکت کنیم.
شاید گامهای رو به عقب جایی باشه که ما دوباره به انسانیت خود متصل میشیم.
شاید درست مثل یک تیرکمون که به عقب کشیده میشه، گام رو به عقب به ما نیروی لازم رو میده تا ما را به جلو سوق بده و انعطاف پذیری و شجاعت و آگاهی و یادگیری مورد نیاز رو به ما ارائه بده.
شاید یاد بگیریم که چجوری وقتی با یک شکست مواجه میشیم عشق و مراقبت محبت آمیز رو به خودمون گسترش بدیم، دقیقاً همون چیزیکه قرار از این سفر بیرون بیایم.
شاید بتونیم یاد بگیریم که یک گام رو به عقب چیزی برای جشن گرفتنه، چون به این معنیه که ما هنوز در حال تلاش برای چیزی مهم هستیم.
شاید لذت در آغوش کشیدن همه گام ها – جلو، عقب، پهلو – و اعتماد به این که سفر خودش پاداش باشه و پیداش کنیم.
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
نسخه صوتی 🎙️
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید