یه چیزی که شاید تعجبزدهت کنه:
وقتی توی یه چالش گیر میکنی، اولین واکنش ما اینه که فکر کنیم نمیتونیم کاری براش انجام بدیم. احساس بیقدرتی یه واکنش طبیعیه.
بدبختانه، تو دنیایی زندگی میکنیم که ۱) به خاطر این رفتار طبیعی سرزنشمون میکنه و ۲) به هیچکسی یاد نمیده چطور ازش عبور کنه. اما این ماجرا از همین امروز تموم میشه.
یه قسمت از مغزت هست که بهش dorsal raphe nucleus میگن، که از حدود ۲۰۰۰۰ سلول تشکیل شده. این قسمت مسئول احساس بیقدرتی و ناتوانیه.
وقتی یه اتفاق سخت یا دردناک میفته، Dorsal Raphe Nucleus (هسته رافه پشتی) فعال میشه و یه سری واکنشها رو شروع میکنه که باعث میشه حس بیقدرتی و ناامیدی کنی و فکر کنی هیچ کاری نمیتونی براش بکنی. در نتیجه، ممکنه قفل کنی و هیچ کاری نکنی، فقط منتظر بمونی تا این رنج تموم شه.
در واقع، مغزت داره سعی میکنه کمکت کنه. میخواد انرژیت رو حفظ کنی برای یه فرصت بهتر. ولی تو این دنیای پرفشار، این حس بیقدرتی میتونه همیشگی بشه و جلوی حرکتت رو بگیره، چه برای شروع کارهای جدید، چه برای بازسازی بعد از مشکلات.
راهحل چیه؟ باید قسمت دیگهای از مغزت به نام Ventromedial Prefrontal Cortex (قشر پیشپیشانی شکمی-میانی) رو فعال کنی. این قسمت میتونه واکنش بیقدرتی رو خاموش کنه. وقتی یادت میاد که قبلاً مشکلات مشابهی رو حل کردی، روی چیزهایی که کنترلشون دستته تمرکز میکنی و بعد دست به کار میشی.
احساس بیقدرتی طبیعیه؛ ولی امید داشتن رو باید یاد بگیریم. و این یادگیری از طریق اقدام کردن اتفاق میافته.
حالا این برای تو چه معنیای داره؟ اگه توی یه چالش گیر کردی، مهمترین کاری که میتونی بکنی اینه که یه قدم کوچیک برداری و باهاش روبرو بشی. شاید همون لحظه خیلی به چشم نیاد، ولی قدم به قدم داری مسیرهای عصبیای رو شکل میدی که بهت کمک میکنه مقاومتر، شجاعتر و امیدوارتر باشی.
از این جمله استفاده کن: “الان چه کاری میتونم انجام بدم که حتی اگه کوچیک باشه، یه تفاوت ایجاد کنه؟”
امید فقط یه قدم فاصله داره.
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شنوندهی دیگر اپیزودهای پادکست شادی جدید باشید 🎧
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید