سوال “حالت چطوره؟” اغلب به عنوان احوالپرسی سرسری، یک سوال به درد نخور، یا تعهدی که در واقع پاسخ واقعی رو درخواست نمیکنه، استفاده میشه. تنها چند پاسخ مورد انتظار (و پذیرفته شده) وجود داره:
خوب
خوب، ممنون!
خوبم شما چطوری؟
دقیقاً به همین دلیل که وقتی میخوایم واقعاً با شخص دیگهای ارتباط برقرار کنیم، “حالت چطوره؟” سوال خوبی نیست غریزه ما به ما میگه: این شخص پاسخ واقعی رو نمیخواد – اونا پاسخ سطحی رو میخوان. حافظه ماهیچهای ما پرش میکنه، پاسخ پیشفرض و مناسب رو میده و لحظهای از اتصال رو از دست میدیم.
چون ممکنه احساس «خوب» یا «عالی» یا «بهتر» داشته باشید، اما همزمان «مضطرب» و «ترس» و «گیج» و «تنها» و «هیجان زده» و «امیدوار» و «غمگین» و «دوست داشتنی» باشید. این دقیقاً نحوه ارتباط ماست: یک مطالعه تو سال 2015 نشون داد که مردم اغلب احساسات مثبت و منفی رو همزمان تجربه میکنن.
اگه میخواید بدونید که واقعاً حال یک نفر چطوریه، کلید در این کلمه کوچک نهفته است: واقعاً.
دفعه بعد که می خواهید وصل بشید، فقط یک کلمه به سوال خود اضافه کنید: “واقعا چطوری؟”
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شما میتونید نسخه صوتی این مقاله را همین الان بشنوید 🎧
💗 راوی سرپیکو 🎩
نسخه صوتی 🎙️
دیدگاهتان را بنویسید