فرهنگ شادی قدیمی یه چیز رو مدام تو گوشمون کرده: اینکه باید همهچیز رو تو زندگی خودت، فقط و فقط به تنهایی انجام بدی. و اگه نتونی، یعنی خراب شدی، مشکل داری، یا لیاقت نداری.
خب، معلومه چرا خیلیا براشون سخته کمک خواستن — چون از بچگی یادمون دادن که هر جوری شده ازش دوری کنیم.
این طرز فکر، یه دستور پخت برای درد و رنج شخصی و جمعیه. هیچکس تنهایی از پس همهچیز برنمیاد. تازه، وقتی همهچیز رو میخوای فقط خودت جلو ببری، داری به خودت آسیب میزنی. به جای اینکه از تواناییها، تجربهها و محبت بقیه استفاده کنی، بیپشت و پناه میمونی و سختیها رو تنهایی میکشی. نتیجهاش اینه که حتی روزای خوب هم سخت میگذره و روزای سخت دیگه غیرقابل تحمل میشه.
اونایی که کمک میخوان، قویان.
نه فقط به خاطر اینکه دارن خلاف فرهنگ شادی قدیمی حرکت میکنن،
بلکه چون نشون میدن اهل ادامه دادن هستن.
میخوان بهتر بشن.
میخوان راهی برای رشد پیدا کنن.
میخوان دردهاشون رو درمان کنن.
آیندهی روشنتری رو میبینن و با اراده، با شجاعت، دارن سمتش حرکت میکنن. خب قویتر از این مگه داریم؟
اگه تو هم برات سخته چیزی که نیاز داری رو بپرسی، این جمله رو با خودت تکرار کن:
«کمک خواستن نشونهی قدرت منه.»
هرکسی تو این دنیا به کمک نیاز داره.
و واقعیت اینه که زندگی هممون خیلی بهتر میشه، اگه بیشتر بلد باشیم هم به بقیه کمک کنیم، هم ازشون کمک بخوایم.
با احترام 💗
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شنوندهی دیگر اپیزودهای پادکست شادی جدید باشید 🎧
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید