اخیراً یکی از اعضای انجمن ما سؤالی رو پرسیده:
“چیزی در محل کار اتفاق افتاد که واقعاً احساسات من رو جریحه دار کرد. من سعی میکنم انعطافپذیر باشم و تحمل کنم، اما هنوز واقعاً منو ناراحت میکند. چجوری میتونم ادامه بدم؟”
❓ این سوال میتونه به ما کمک کنه تا یکی از افسانه های شادی قدیمی در مورد تاب آوری رو تحلیل کنیم.
جامعه ما به ما گفته اگه میخوای تو مشکلات تاب بیاری و انعطاف پذیر باشی نباید درد و رنج رو احساس کنی. تو باید قوی باشی، باید ادامه بدی، شما باید فورا لباس نقرهای (زره آهنی) رو تنت کنی و بگذری.
اما از نتیجه تحقیقات میدونیم که این درست نیست. افرادی که انعطاف پذیر هستند، احساسات خودشون رو میپذیرن و بهشون احترام میذارن. وقتی صدمه ای میبینن حرف میزنن. اونا در مورد چیزیکه اتفاق افتاده فکر می کنن.
احساس کردن احساسات فقط بخشی از انعطاف پذیر بودن نیست، بلکه یک عنصر حیاتی از اونه.
دفعه بعد که با چیزی دست و پنجه نرم میکنی، بدونید که نیازی نیست با عجله احساسات خودتون رو طی کنید. احترام و تجربه اونا بخش مهمی از روند درمان ماست.
روز خوبی داشته باشید 💗
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شما میتونید نسخه صوتی این مقاله را همین الان بشنوید 🎧
💗 راوی سرپیکو 🎩
نسخه صوتی 🎙️ با توجه به سرعت اینترنت شما، بارگذاری نسخه صوتی شاید کمی زمان ببرد⌛
دیدگاهتان را بنویسید