صدای کنترل مثل: “اینجوری نمیشه.”
صدای پذیرش اینگونه اس: “اینجوریه.”
آغوش به نظر میرسه: “اینطوریه. چجوری میتونم ازش برای منفعت استفاده کنم؟”
آسون نیست، اما ما میتونیم یاد بگیریم که چجوری در این طیف حرکت کنیم. یکی از راه های انجام این کار، پرسیدن این سه سواله:
- تلاش برای کنترل این وضعیت چجوری به من صدمه میزنه؟
- اگه این وضعیت رو بپذیرم، چه کمکی به من میکنه؟
- اگه قرار بود این موقعیت رو در آغوش بگیرم، بعدش چی کار می کردم؟
با یک چیز کوچکی شروع کنید، مثل دفعه بعد که در ترافیک شَدید بودید. در اینجا یک مثال از چیزیکه به نظر میرسه آورده شده:
- تلاش برای کنترل این وضعیت چجوری به من صدمه می زنه؟
من هر کاری میکنم نمیتونم این وضعیت رو تغییر بدم. تلاش من برای کنترل این ترافیک باعث آزار، ناامیدی و عصبانیت من میشه.
- اگه این وضعیت رو بپذیرم، چه کمکی به من میکنه؟
اگه اونو همونطور که هست بپذیرم، ممکنه ببینم که لازم نیست اینقدر آزرده، ناامید و بداخلاق باشم.
- اگه قرار بود این موقعیت رو در آغوش بگیرم، بعدش چه کاری میکردم؟
اگه اونو در آغوش میگرفتم، ممکن بود راهی پیدا کنم که این زمان برام کار کنه. میتونم آهنگ مورد علاقهام رو بذارم، با یک دوست تماس بگیرم یا به پادکستی که در صف قرار دادم گوش بدم.
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
نسخه صوتی 🎙️
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید