همهمون اسم «پنج مرحله مشهور سوگ» رو شنیدیم. وقتی کسی در غم و سوگ فرو میره، گفته میشه که از این مراحل عبور میکنه:
- انکار
- خشم
- معامله یا تلاش برای چانه زدن
- افسردگی
- پذیرش
ولی واقعیت اینه که ما این پنج مرحله رو کاملاً اشتباه فهمیدیم.
این پنج مرحله از تحقیقات روانپزشک پیشگام، الیزابت کوبلر-راس اومده. اون یکی از اولین کسانی بود که خودش رو وقف مطالعه مرگ کرد. با مصاحبه با چند صد نفر که بیماری لاعلاج داشتن، فهمید که بیشترشون این پنج تجربه رو پشت سر گذاشتن.
مشکل وقتی پیش میاد که این مراحل طوری توضیح داده میشه که انگار یه مسیر خطیه، یعنی باید اول انکار کنی و آخرش به پذیرش برسی. اما کوبلر-راس هیچ وقت نگفت که اینطور باید باشه.
سوگواری مسیر خطی نداره؛ مسیر واقعی خیلی پیچیدهتره؛ مثلا ممکنه کسی از مرحله ۱ به ۴ بره، بعد ۲، بعد ۳، بعد دوباره ۵ و… حتی بعضیها بعضی مراحل رو اصلاً تجربه نمیکنن و بعضیها چند مرحله رو همزمان حس میکنن.
مشکل دیگه وقتی پیش میاد که مردم تصور میکنن باید سریعتر از مراحل عبور کنی تا به مرحله «پذیرش» برسی. (نه تعجبآور که تو فرهنگ هدفمحور ما، حتی غم هم باید یه هدف داشته باشه!) در واقع هیچ لحظهای وجود نداره که بگه غم تموم شده.
کوپلر-راس میخواست یه چارچوب برای فهم رایجترین احساسات و واکنشهای غم فراهم کنه، اما خیلیها این رو خیلی جدی گرفتن و فکر کردن که حتماً باید این مراحل رو طی کرد. در حالی که او خودش میگفت هیچ راه واحدی برای سوگواری وجود نداره. غم خیلی شخصیه و برای هر فرد و هر از دست دادن متفاوت خواهد بود.
اگر تو هم در زندگیات یه چیزی رو از دست دادی—یه آدم، یه رابطه، یه حیوان خانگی، یه شغل، یه مرحله از زندگی، یه نقش، یه رویا یا هر چیز دیگهای—بدون که تجربه تو خیلی متفاوت از دیگرانه. لازم نیست خودت رو مجبور کنی مراحل خاصی رو طی کنی؛ فقط کافیه با تجربهت باشی، هرطور که باشه و هرطور که حس میکنی.
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شنوندهی دیگر اپیزودهای پادکست شادی جدید باشید 🎧
🎙️ راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید