تحقیقات نشون میده که توی دو دهه گذشته، کمالگرایی خیلی بیشتر شده و همین باعث شده تاثیر منفی زیادی روی سلامت روانمون بذاره.
یکی از ویژگیهای اصلی کمالگرایی، ترس از شکست هست (و باور اینکه هر اشتباهی، حتی کوچیکترینش، نشونهای از همون شکست محسوب میشه). توی این نگاه، اشتباهها بهعنوان مدرکی دیده میشن که میگن تو ناقصی، هیچوقت کافی نیستی و شایستگی عشق رو نداری.
ولی، خب معلومه که این حقیقت نداره!
اگه یه لحظه از این دیدگاه فاصله بگیریم، میتونیم ببینیم که خیلی از اشتباههای گذشتهمون درواقع یه جور نعمت مخفی بودن یا لحظههای قدرتمندی برای تغییر و رشد. این اشتباهها ما رو بزرگتر کردن، مسیر بهتری جلومون گذاشتن یا حتی باعث شدن آدمهای دلسوزتری بشیم. اینا به نفع ما بودن.
البته، قبول دارم، تو لحظهای که اشتباه میکنیم، یادمون میره اینا رو.
اینجا یه روش بهت معرفی میکنم که میتونه کمکت کنه. سعی کن اون برداشت اولیهت از اشتباه رو به چالش بکشی. مثل اون موسیقیدان بزرگ، اورنت کولمن، فکر کن که گفته بود: “وقتی فهمیدم میتونم اشتباه کنم، فهمیدم دارم به یه چیزی میرسم.”
پس دفعه بعد که اشتباه کردی، بهجای اینکه بگی “من چقدر خنگم”، بگو: “دارم به یه چیزی میرسم.”
اون “چیزی” چیه؟
دانش، یادگیری، پیشرفت، موفقیت، تاثیرگذاری، رضایت، رشد، و مسیر تکامل شخصی خودت.
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شنوندهی دیگر اپیزودهای پادکست شادی جدید باشید 🎧
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید