خیلی از ما با یکی از دو واکنش نسبت به احساساتمون بزرگ شدیم:
- یاد گرفتی احساسات سختت رو مخفی یا سرکوب کنی، خودت رو مجبور کنی که احساس مثبت (به ظاهر)، خوشبین و شاد داشته باشی.
- یا یاد گرفتی احساساتت رو عقلانی کنی، از مغزت استفاده کنی تا از تجربه کردنشون دوری کنی.
اما یه راه دیگه هم هست: میتونیم احساساتمون رو بپذیریم و به خودمون اجازه بدیم که کاملاً اونها رو تجربه کنیم. این یه انتخابه که میتونه سلامتی روانیمون رو متحول کنه.
اول از همه، باید بپذیریم که هیچ احساسی خوب یا بد نیست – همه احساسات یه هدف دارن، همهشون یه پیامی برای ما دارن و همهشون مهمن.
بعد، به خودت اجازه بده که کاملاً اونها رو تجربه کنی. اگه این کار برات ترسناک به نظر میاد، از کوچکها شروع کن: دفعه بعد که کمی ناامید شدی، یا یه ذره عصبانی یا کلافه شدی، سعی کن احساس رو سرکوب نکنی یا عقلانی جلوهاش ندی.
به خودت بگو، “من الان دارم این احساس رو تجربه میکنم. اشکالی نداره.” وقتی این کار رو میکنی، شاید بخوای با بدنت به مهربانی رفتار کنی، نفس عمیق بکشی یا به خودت یه آغوش کوچیک بدی. سعی کن تا وقتی که احساس از بین میره، باهاش بمونی.
در نهایت، میتونی به اون احساس به عنوان اطلاعات نگاه کنی. آیا چیزی هست که باید انجام بدی، بگی یا درخواست کنی؟ مهربانترین واکنشی که میتونی در خودت پیدا کنی، نسبت به خودت و به موقعیت چیه؟
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شما میتونید نسخه صوتی این مقاله را همین الان بشنوید 🎧
💗 راوی سرپیکو 🎩
نسخه صوتی 🎙️
دیدگاهتان را بنویسید