همیشه در ابتدای کار همه چیز شلوغ و بهم ریخته به نظر میاد.
این همون طور که هست: یاد گرفتن، ساختن، تغییر کردن، زندگی کردن. به اندازهای که این بخشهای شلوغ دردناک هستند، باید تجربه بشن تا بعداً تبدیل به چیزی بشن که قابل فهم و معنیدار بشه.
این پویایی توی خیلی از جنبههای زندگیمون وجود داره، اما مخصوصاً وقتی میخوایم چیزی بسازیم یا خلق کنیم — خواه اون یک اثر هنری باشه، یک پروژه، یک کسبوکار، یا حتی یک زندگی.
چند مثال معروف:
J. R. R. Tolkien توی اولین پیشنویسهای «ارباب حلقهها» حتی حلقه معروف رو نداشت — چندین بازنویسی لازم بود تا به این ایده برسه.
Ed Catmull، رئیس Pixar، میگه: «اوایل همه فیلمهایمون افتضاحن.»
Ernest Hemingway پایان «وداع با اسلحه» رو ۳۹ بار نوشت تا به نتیجهای که راضیکننده بود، رسید.
نمیتونی بخش شلوغ رو نادیده بگیری. همین درگیر شدن با این آشفتگی هست که باعث میشه بتونیم اون رو به چیزی دیگه تبدیل کنیم. از طریق توجهمون، میتونیم چیزی زیبا، جالب و اصیل بسازیم.
دفعهی بعد که با این مسئله دست و پنجه نرم کردی، سعی کن با مهربونی با خودت برخورد کنی.
به خودت بگو: «همه وقتی با آشفتگی روبهرو میشن همینطور احساس میکنن. همه ما با این چالش و سختی روبهرو هستیم. این به این معنی نیست که من استعداد ندارم، توانمند نیستم یا منابع کافی ندارم. این فقط یعنی من یه انسانم که داره از مراحل شلوغ اول میگذره.»
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شنوندهی دیگر اپیزودهای پادکست شادی جدید باشید 🎧
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید