اد کتمول، رئیس پیکسار، میگه: “اوایل، همه فیلمهای ما افتضاح بودن.”
جی. آر. آر. تالکین در پیشنویسهای اولیه ارباب حلقهها، اصلاً حلقه رو نداشت—چندین بار بازنویسی لازم بود تا به این ایده رسید.
ارنست همینگوی پایان وداع با اسلحه رو سیونه بار بازنویسی کرد تا بالاخره راضی شد.
و با این حال، وقتی داری روی چیزی کار میکنی، خودت رو با یه استاندارد غیرممکن محک میزنی:
فکر میکنی اگه پیشنویس اولت کامل نباشه، باید بندازیش دور.
فکر میکنی اگه نتونی بلافاصله تصویری که توی ذهنت داری رو به واقعیت تبدیل کنی، پس هرگز نمیتونی این کار رو انجام بدی.
فکر میکنی اگه نتونی سریع بفهمی چطور باید کاری رو انجام بدی، باید دست بکشی و دیگه هیچ وقت امتحان نکنی.
این رو بدون: قرار نیست از همون اول عالی باشی. اگه این رو بهعنوان انتظار از خودت بذاری، هیچ وقت نمیتونی به پتانسیل واقعیات برسی، چون پتانسیل واقعی چیزی نیست که یکباره آشکار بشه، بلکه چیزی هست که تو با گذر زمان، عشق، حضور، انرژی، کنجکاوی و تلاش کشفش میکنی.
دفعه بعد که از پیشرفتت ناامید شدی، به خودت بگو: “من تازه شروع کردم و ادامه میدم. نمیتونم صبر کنم ببینم قراره چی بسازم.”
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
📌 شنوندهی دیگر اپیزودهای پادکست شادی جدید باشید 🎧
🎙️ راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید