وقتی غمگین هستید، آیا خودتون رو مجبور میکنید که گریه نکنید؟ وقتی آسیب می بینید، آیا درد خودتون رو به حداقل میرسونید؟ وقتی تنها هستید، اونو پشت یک لبخند پنهان میکنید؟
اگر پاسخ «بله» اس، ممکنه درگیر سرکوب عاطفی باشید. شما وانمود می کنید که همه چیز از بیرون خوبه، حتی اگه از درون درد دارید.
خیلی از ما با یادگیری این کار بزرگ شدیم. اکنون، ما معمولاً احساسات دشوار خودمون رو پنهون یا سرکوب میکنیم و خودمون رو مجبور میکنیم که احساس مثبت، خوش بینانه و شادی داشته باشیم (یا به نظر میرسه احساس کنیم). این تلاشی برای تنظیم احساساتمونه که نتیجه معکوس داره.
همونطور که شاعر جان اودونوهو نوشته:
به محض اینکه چیزی رو که نمیتونید در مورد خودتون بپذیرید از جلوی در بیرون کردید، بهمحض اینکه در پشتی باز بشه راه پیدا میکنه و دوباره منتظر شماست. این یک چیز عجیب در مورد آگاهیه که اگه شما عمداً سعی کنید از چیزی خلاص بشید یا از فکر کردن به چیزی دست بردارید، در نهایت اونو تقویت میکنید.
سرکوب عواطف ما میتونه تأثیرات مضر و عمده ای رو سلامت جسمی و روانی ما داشته باشه. به عنوان مثال، مطالعات نشون دادن که بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر منفی میذاره و خطر ابتلا به همه چیز از سرماخوردگی گرفته تا سرطان رو افزایش میده.
اگه شما یک سرکوبگر هستید، از شما میخوام که در عوض یک بیان گر باشید. احساسات خودتون رو تو خودت نگه ندارید؛ اونارو رها کنید
روشهای علمی مختلفی برای انجام این کار وجود داره: صحبت با یک دوست مورد اعتماد، ایجاد چیزی شبیه به یک اثر هنری، صحبت با صدای بلند با خودتون یا نوشتن تو یک دفترچه. وقتی احساسات در شما باقی میمونن، اغلب گیر میکنن و چرک میکنن و در نهایت به شما آسیب میرسونن. اما وقتی احساسات شما آشکار میشه، میشه اونارو مشاهده کرد، میشه اونارو درک کرد و سپس میشه که محو بشن.
با احترام❤️
بنیانگذار شادی جدید ShadiJadid.com
نسخه صوتی 🎙️
💗 راوی سرپیکو 🎩
دیدگاهتان را بنویسید